Kołczan o półokrągłym przekroju noszony na plecach.

Jego tylna część jest płaska i usztywniona, dzięki czemu doskonale przylega do pleców i gwarantuje stabilność.

Front jest przedłużony, wykonany ze skóry licowej roślinnie garbowanej z ręcznie wytłoczonym motywem wikingowskim, jest on również ręcznie malowany. Na całym obwodzie jest ręcznie pleciony rzemieniem, konstrukcja jest dzięki temu bardzo wytrzymała.

Środek wyklejony jest owczym futrem, które chroni i wycisza znajdujące się w nim strzały.

Użyte tłoczenie:

Wzór w stylu Borre, łączący motyw zwierzęcy, maski ludzkiej i splotu łańcuchowo-pierścieniowego na zachowanym jelcu od miecza, Gislevold, Ullensaker (Norwegia)

datowanie: IX/X w. 

źródło: Górewicz, I., "Zdobnictwo wczesnego średniowiecza Tom III", Triglav, Szczecin, 2016, str. 25.

Posiada szeroki, wygodny pas naramienny. Oryginalne dwupunktowe mocowanie tego pasa nie pozwala na nieprzewidziane ruchy kołczanu na plecach. Długość pasa jest regulowana.

Kołczan posiada też dodatkowy pas, który jest przymocowany po drugiej stronie kołczanu i przypina się go na piersi. Takie mocowanie znacznie zwiększa stabilność kołczanu i zapobiega jego ruchom na plecach. Rozwiązanie jest przydatne szczególnie dla łuczników, którzy strzelają w ruchu i dużo się przemieszczają.